Μπορεί σήμερα η πόλη των σχεδόν 42.000 ψυχών να μην παίζει τον πλέον σημαίνοντα ρόλο στα ελληνικά πράγματα, όμως κάποιους αιώνες πριν τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Βλέπετε, το 1204, με την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Δ’ σταυροφορία, η Άρτα βρέθηκε να είναι πρωτεύουσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Ενός κρατιδίου που μαζί με τις αυτοκρατορίες της Νίκαιας και της Τραπεζούντας, θεωρείται η ελληνική συνέχεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αυτός ο ρόλος καθόρισε τη φυσιογνωμία της πόλης που σήμερα προσφέρει στον επισκέπτη μια μεγάλη γκάμα από σημαντικά βυζαντινά μνημεία, δημιουργώντας την αντίστοιχη ατμόσφαιρα.
Η επίσκεψη στην Παναγία την Παρηγορήτρια επιβάλλεται θα λέγαμε όχι μόνο γιατί πρόκειται για το υπ’ αριθμόν ένα Βυζαντινό μνημείο της πόλης (κτισμένο στα τέλη του 13ου αιώνα / 1285 – 1289), αλλά και γιατί ο περιβάλλων χώρος είναι ένα από τα ομορφότερα σημεία της πόλης. Επί της ουσίας, τώρα, ο τετραγωνικής διατομής ναός σε εντυπωσιάζει τόσο με την ιδιαίτερης αισθητικής και επιβλητική εξωτερική του εμφάνιση, όσο και με τις αρχιτεκτονικές και στατικές/μηχανικές επιλογές που συναντάς στο εσωτερικό του. Είναι προφανές ότι για την ανέγερσή του χρησιμοποιήθηκαν, με τον «παραδοσιακό» θα λέγαμε τρόπο, στοιχεία αρχαίων ελληνικών ναών – με πλέον χαρακτηριστικό τους περίτεχνους κίονες στους οποίους στηρίζεται τελικά ο μεγάλος τρούλος. Ενώ τη δική τους αξία έχουν οι αγιογραφίες που διασώθηκαν στους τοίχους του ναού, στο πέρασμα των αιώνων.

Μπορεί η χτισμένη σε υψόμετρο μόλις 30 μέτρων Άρτα να είναι μια πόλη του κάμπου, η οποία απέχει λιγότερο από μισή ώρα με το αυτοκίνητο από τον Αμβρακικό, ωστόσο η γειτνίαση με τους ορεινούς όγκους του Ξηροβουνίου, των ορέων του Βάλτου και των Τζουμέρκων την καθιστά, κατά κάποιον τρόπο, και «ορμητήριο» για αποδράσεις στα βουνά. Και μπορεί τα όρη των Αθαμανών (Τζουμέρκα ή Αθαμανικά όρη) να αποτελούν από μόνα τους έναν χωριστό προορισμό, όμως η το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας, στα όρια τους, λειτουργεί ως πρόκληση για τον εκδρομέα που βρίσκεται στην Άρτα.
Μια φαινομενικά αδιάφορη στο ξεκίνημά της διαδρομή, η οποία όμως στη συνέχεια εξελίσσεται σε ιδιαίτερου φυσικού κάλους, σε φέρνει στο περίφημο μονότοξο γεφύρι που πριν μερικά χρόνια είχε καταρρεύσει και που ξαναχτίστηκε – με σεβασμό στην ιστορία – στη μορφή ακριβώς που είχε πριν, παραμένοντας ένα κόσμημα σε ένα μοναδικής ομορφιάς τοπίο. Και αξίζει τον κόπο να ανηφορίσεις πάνω στην πελώρια «καμάρα» του, επιδεικνύοντας τη δέουσα προσοχή, για να νιώσεις το σχετικό δέος και να εισπράξεις κάτι από την ατμόσφαιρα των εμπορικών καραβανιών των περασμένων αιώνων.
Είναι αναμφίβολα ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων προορισμός για κάποιον που έρχεται για ένα διήμερο ή τριήμερο στην Άρτα καθώς, εκτός των άλλων, ο ποταμός Άραχθος προσφέρει με τα γαλαζοπράσινα νερά του τη δυνατότητα για μία σειρά δραστηριότητες από ειδικευμένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο αυτό.
Για να φτάσεις στην Πλάκα ακολουθείς τον οδικό άξονα που περνάει από τη Ροδαυγή (25 χλμ. από την Άρτα), στην οποία επιβάλλεται να κάνεις μια στάση – τουλάχιστον – για καφέ, αντιμέτωπος με τις χιονισμένες κορφές των Τζουμέρκων που έχουν ήδη μπει στο οπτικό σου πεδίο καθώς κινείσαι προς τα βόρεια, για να προσφέρουν ένα μοναδικό θέαμα που παραπέμπει σε… Πάπιγκο. Ωστόσο θα πρέπει να έχεις κάποια υπομονή και να μην ξοδέψεις πολλά… φίλμς, καθώς όσο περισσότερο κινείσαι προς τα βόρεια, προσεγγίζοντας την Πλάκα, τόσο πιο κοντά σου έρχονται αυτές οι πανέμορφες κορυφές που κάποια στιγμή θα νομίζεις ότι μπορείς να τις αγγίξεις…
.

HΆρτα υπήρξε πρωτεύουσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου το οποίο δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1204. Το Δεσποτάτο αρχικά περιλάμβανε την Ήπειρο και της Αιτωλοακαρνανία, ενώ μετά επεκτάθηκε στα Επτάνησα καθώς και σε σημαντικά τμήματα της Αλβανίας, της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Θράκης. Αυτός είναι ο λόγος που στην πόλη αυτή συναντάμε σήμερα μια σειρά από σημαντικά βυζαντινά μνημεία όπως ο Ναός Παναγίας Παρηγορήτισσας και ο Ναός Αγίας Θεοδώρας στο κέντρο, ο Ναός Αγίου Βασιλείου της αγοράς – και φυσικά το Κάστρο, που κτίστηκε στα μέσα του 13ου αιώνα από τον Μιχαήλ Β΄ Κομνηνό Δούκα (εδώ η είσοδος είναι ελεύθερη).
Σήμα κατατεθέν της πόλης το πανέμορφο Γεφύρι της Άρτας που έχει καταγραφεί με μάλλον αρνητικές παραπομπές στη συνείδηση του λαού, καθώς γίνει σύμβολο εκείνων των έργων που αργούν πολύ να ολοκληρωθούν. Η δυσκολία ανέγερσής του δημιούργησε τον περίφημο θρύλο, σύμφωνα με τον οποίο ο Πρωτομάστορας θυσίασε/έχτισε τη σύζυγό του στα θεμέλια του γεφυριού προκειμένου να ολοκληρωθεί το έργο. Ο θρύλος αυτός περιγράφεται και σε δημοτικό τραγούδι με το γνωστό «ολημερίς το κτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν».
Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 2009 βρίσκεται κοντά στον ποταμό Άραχθο και το ιστορικό γεφύρι.

Toηλεκτρικό αυτοκίνητο «του οδηγού»: ένας χαρακτηρισμός που σίγουρα ταιριάζει στο Ford με το κουπέ, πεντάθυρο αμάξωμα και το βαρύ συνθετικό Mustang στο λογότυπό του, καθώς τα δυναμικά του χαρακτηριστικά έρχονται να ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς. Έχοντας στη διάθεση μας 351 ίππους που καλπάζουν με σιγουριά, ακλόνητοι, στην άσφαλτο με τη βοήθεια της τετρακίνησης και κατεβάζουν με ευκολία το 0-100 km/h στα μόλις 5,0 δεύτερα, αλλά και τα αποτελέσματα της αποδεδειγμένα υψηλής τεχνογνωσίας της Ford στον τομέα των αναρτήσεων, δεν μπορούσαμε παρά να απολαύσουμε την ορεινή διαδρομή που μας έφερε από την Άρτα στις παρυφές των Αθαμανικών ορέων (Τζουμέρκα). Από την άλλη τα εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης του οδηγού, με πρώτο και καλύτερο το εξαιρετικό σύστημα ημιαυτόνομης οδήγησης – που ελέγχει τιμόνι και φρένα στον αυτοκινητόδρομο – έκανε σχεδόν τη… μισή δουλειά στην εθνική οδό, επιτρέποντάς μας να ταξιδέψουμε ξεκούραστα και με ασφάλεια.